{drabble} I'm Yours
posted on 07 Sep 2011 23:33 by psychoromance in channuneo-Romeo to Juliet-
……………………….
“ตกลง!”
ชานซองจัดการควานหาแผ่นดีวีดีที่เช่ามาในถุง แล้วนำมันไปเปลี่ยนใส่เครื่องเล่น เมื่อเดินกลับมา จุนโฮที่เคยนั่งอยู่ที่พื้นกับเขาในตอนแรกได้เปลี่ยนที่ทางใช้เตียงเป็นเบาะรองนั่งเรียบร้อย เขาจึงนั่งลงกับพื้น และอิงแนบแผ่นหลังตนเองไว้กับเรียวขาของคนตาเล็กต่างพนักพิงแทน
การเข้าไปคลอเคลียกับจุนโฮเป็นเรื่องปกติที่ชานซองชอบทำ เขารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้เข้าใกล้ หรือได้สัมผัส ให้บอกใครก็คงไม่เชื่อว่าเขาน่ะ คิดว่าจุนโฮ มีรสหวาน
กลิ่นก็หวาน ริมฝีปากก็หวาน ส่วนเนื้อกายมีรสยังไง แม้เขาเองยังไม่เคยได้ลิ้มลอง แต่ทั้งตัวของจุนโฮก็คงหวานไม่ต่างกัน
ภาพยนตร์ดำเนินไปเรื่อยจนกระทั่งมาถึงฉากสำคัญ ฉากที่นางเอกตัดสินใจเลิกหน้ากากของฮีโร่ที่เธอชอบและจูบเขาท่ามกลางสายฝน มันดึงดูดสายตาชานซองอย่างมาก และมันทำให้เขาคิดอะไรแผลงๆขึ้นมาได้
“จุนโฮอา”
เด็กหนุ่มร่างสูงเริ่มโน้มศีรษะไปด้านหลังเพื่อหนุนตักจุนโฮ ภาพที่เขาเห็นขณะแหงนมองมันดูแปลก กลับหัวกลับหาง ทว่าอีจุนโฮก็ยัง น่ารัก อยู่เสมอ
จุนโฮก้มใบหน้าสบสายตาทะเล้น ชานซองกำลังยิ้มกว้าง จนคนที่อยู่บนเตียงต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัยในท่าทีที่มีเลศนัยของเพื่อนร่างยักษ์
“มาลองจูบกันไหม?”
“......”
แม้เขาจะไม่ได้ยินคำตอบ เจ้าของดวงตาเล็กก็ยังอมยิ้มอยู่น้อยๆ ชานซองถือโอกาสนั้นคืบเคลื่อนฝ่ามือมากอบกุมที่ใบหน้าอีกฝ่ายไว้ โดยไม่รีรอคำอนุญาติ ซึ่งจุนโฮก็รีบคว้าจับข้อมือของชานซองให้ไว้หยุดเสียก่อน
“นี่ อินกับหนังมากไปหรือไง?”
“ใช่ อินมาก นายไม่รู้สึกมั่งเหรอ?”
“ไม่เลย”
“งั้นก็ลองจูบกันแบบในหนังสิ เผื่อจะมีอารมณ์ร่วมกับหนังมากขึ้น”
ชานซองเอื้อมฝ่ามือกดศีรษะจุนโฮให้โน้มเข้าหาตัวหลังจากนั้น เขาบรรจงประทับริมฝีปากที่ปลายคางอีกฝ่าย ก่อนจะเลื่อนสัมผัสไปที่กลีบปากนุ่มนิ่มเปื้อนรอยยิ้ม จุนโฮไม่ขัดขืน
ปลายลิ้นเขาค่อยๆแตะลากตามเนื้อปากนุ่มเบาๆ จนรสชาติหวานซึมซาบเข้ามาในร่างทีละนิด ชานซองอยากลิ้มรสต่อ เขาจึงตั้งหน้าตั้งตารอให้อีกฝ่ายเผยอปากขึ้นตอบรับ และจุนโฮ ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง
จุนโฮเสยปลายนิ้วเข้ากับเรือนผมดำ กดสัมผัสให้ชานซองรู้สึกผ่อนคลาย ทว่าไม่นานนักคนที่นั่งอยู่ที่พื้นก็ลุกพรวดขึ้นเสียดื้อๆ
“..?..”
เจ้าของตาเรียวเล็กทำหน้าฉงนเมื่อจู่ๆเด็กหนุ่มร่างยักษ์ลุกขึ้นมานั่งจ้องกลับ ชานซองยิ้ม เขารู้ตัวว่าพึ่งทำลายบรรยากาศ หากแต่เขาก็ อยากจูบจุนโฮในท่วงท่าอื่นมากกว่า
ก็นั่งตรงพื้นมันทำให้ทำอะไรได้ไม่ถนัดเลยน่ะสิ
เมื่อลุกขึ้นนั่งบนเตียง ชานซองก็รั้งร่างอีกฝ่ายเข้ามากอด กอดไว้เสียแน่น ก่อนจะฝังใบหน้าตนเองลงบนลำคอระหง เขาสูดกลิ่นหอมหวานของคนในอ้อมแขน และเริ่มฝากจุมพิตเบาๆที่ซอกคอ
เนื้อกายของจุนโฮอุ่น ชานซองรู้สึกได้ถึงไออวลความร้อนที่ซึมผ่านเนื้อผ้าออกมา แม้แต่ชีพจรแถวต้นคอที่เต้นเบาๆยามเขาลากไล้ปลายลิ้นชิมรส ยิ่งทำให้เขาอยาก ครอบครอง คนตรงหน้าอย่างไร้สาเหตุ
เขารู้ดีว่ามันเป็นความอยากที่ อันตราย และมันอาจจะอันตรายมากพอๆกับสิ่งที่ แฝง อยู่ในรสชาติหวานที่เขาได้รับรู้ก็เป็นได้
ความหวานที่ชานซองได้ลิ้มรสอยู่เสมอ แท้จริงแล้วมันอาจจะเป็น ยาพิษ ที่ค่อยๆแทรกซึมผ่านเข้าร่างเขาทีละนิดเมื่อสัมผัส ค่อยๆกัดกินเขาจากภายใน และค่อยๆฆ่าเขาให้ตายอย่างช้าๆ
หากแต่เขาก็ ยอมตายเพราะพิษนั้น ด้วยความเต็มใจ
สิ่งเดียวที่เขากังวลก็แค่...
เจ้าของยาพิษนั้น จะไม่ตายไปด้วยกันกับเขา ก็แค่นั้น...
.
.
{drabble end}
................................
ชอบภาษา มันเหมือนเป็นภาษาธรรมดาๆ
แต่ก็ซับซ้อน (เอะ )ในความรู้สึกนะ
บรรยาให้เห็นภาพได้ง่าย
ชอบนะคะ
ขอบคุณค่ะ
#1 By Demon_pnzisvip on 2011-09-08 00:33